\n
Op zekere dag <\/em>(in de 16de eeuw) kwam Keizer Karel naar Sint-Niklaas waar hij met veel eerbewijzen ontvangen werd. Toen de stoet op de markt kwam, drong er een boer door het volk. Hij droeg een reusachtige raap, die hij de keizer aanbood. De keizer aanvaardde de raap met veel vriendschap en wilde de boer een beloning geven, maar die wilde niets aannemen. Toen vroeg de keizer of hij kinderen had. “Ja, Sire”, was het antwoord, “ik heb een enige dochter”. “Nu dan”, sprak de vorst, “dit is voor haar bruidschat” en hij reikte de boer een welgevulde beurs over. <\/em>Weinige tijd nadien werd de keizer in Antwerpen ontvangen. Een rijke koopman, die kennis gekregen had van wat er in Sint-Niklaas was gebeurd, dacht bij zichzelf: als de keizer zoveel geld geeft voor een raap, wat zal hij dan niet geven voor een paard? Ik ga er hem \u00e9\u00e9n aanbieden! Zo gezegd, zo gedaan. De gierigaard bracht de keizer een mooi jong paard, maar Keizer Karel die het inzicht van de hebzuchtige koopman doorgrondde, nam de raap van de Sint-Niklase boer en gaf ze aan de vrek als beloning.<\/em> Zo werd de schraapzucht gestraft. <\/em>Bron: Henk Deconinck<\/p>\n\n\n\nWapenschild Sint-Niklaas<\/em><\/p>\n\n\n\nVlag Sint-Niklaas<\/em><\/p>\n\n\n\nSedert die tijd is de raap het symbool van de stad, staat er een raap afgebeeld in het wapenschild, op de vlag van Sint-Niklaas en worden de Sint-Niklazenaars in de volksmond “Rapenbraders<\/strong>” genoemd.<\/p>\n\n\n\nJaarlijks, tijdens het 1ste weekend van september<\/strong>, vindt op de Grote Markt het ballonfestival, de “Vredefeesten<\/strong>“, plaats. Drie dagen lang stijgen tientallen warmteluchtballons en gasballons op in het hart van de stad. De ballontraditie gaat terug tot 1948, want de eerste manifestatie werd gekoppeld aan de herdenking en de bevrijding van de stad op het einde van WOII. De ballonnen, in alle vormen en kleuren, komen tegenwoordig van over de hele wereld. <\/p>\n\n\n\n\u00a9 A life of ballooning<\/em><\/p>\n\n\n\nDe goede band tussen de graven van Vlaanderen en de Sint-Nicolaasparochie werd in 1248 bezegeld door een schenking van zes hectare grond. Margaretha II van Vlaanderen stond het terrein af op voorwaarde dat het voor altijd onverdeeld en onbebouwd zou blijven<\/strong> en het dienst zou doen “ad communem usum omnium<\/em>” (voor het algemeen welzijn<\/em>).<\/p>\n\n\n\nToch zijn er drie inbreuken gemaakt op deze belofte: <\/strong>Sint-Nicolaas is de patroonheilige van Sint-Niklaas. Begin 13de eeuw werd voor hem een parochie opgericht en een bijhorende kerk gebouwd, de Sint-Nicolaaskerk. <\/p>\n\n\n\n
Sint-Nicolaas, afgeleid van de naam Nicolaas van Myra<\/strong> en bijgenaamd “de wonderdoener<\/strong>“, is waarschijnlijk geboren omstreeks 280 en overleden op 6 december<\/strong> 342 of 352 in Lyci\u00eb (exacte geboorte- en sterftejaar onbekend). Hij was in het begin van de 4de eeuw bisschop te Myra, de toenmalige hoofdstad van Lyci\u00eb, een gebied langs de zuidkust van het huidige Turkije. <\/p>\n\n\n\nAan Sint-Nicolaas werden al vanaf de geboorte wonderen toegewezen. Zo kon hij direct na de geboorte rechtop staan, de handen ten hemel geheven, alsof hij God dankte voor het mirakel van zijn geboorte.<\/p>\n\n\n\n
In Oost-Europa is Nicolaas van Myra tot op heden een belangrijke heilige, in West-Europa werd hij na de 12de eeuw een onderdeel van folklore rondom Sint-Nicolaasdag. Bij ons, in Belgi\u00eb, zijn elementen van het Sinterklaasfeest op hem gebaseerd. <\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n
![\"\"](\"https:\/\/www.whataboutbelgium.be\/wp-content\/uploads\/2020\/06\/Sint-Niklaas-1-1024x727.png\")
<\/figure><\/div>\n\n\n\n